De Walfriduskerk in Bedum is één van de oudste kerken van Groningen. Het oudste deel stamt zelfs uit de 11e eeuw. De kerk is vernoemd naar de heilige Walfridus, die door de Noormannen zou zijn vermoord. Zijn begraafplaats werd al snel een bedevaartsoord. Dit was de aanleiding voor het bouwen van de Walfriduskerk.

De 11e eeuwse toren van de kerk staat bekend als de Scheve toren van Bedum. De toren van Pisa mag dan weliswaar beroemder zijn, uit meting is gebleken dat de toren van Bedum schever staat dan de Italiaanse versie. Dat de toren van Pisa schever lijkt, komt eigenlijk doordat deze hoger is dan de toren van Bedum.

De Walfriduskerk kent een lange geschiedenis en heeft hieronder moeten lijden. Na de Reformatie verloor de kerk zijn traditionele functie als pelgrimskerk en raakte hierdoor in verval. Op het moment dat de kerk op instorten stond, is er gekozen voor een restauratie waarbij weinig rekening is gehouden met de historie van het gebouw, met een behoorlijke verminking als gevolg. In de jaren ’90 is er opnieuw aandacht aan restauratie, maar ook aan uitgebreid onderzoek besteed. Zo is er bijvoorbeeld een plattegrond ontworpen die de oorspronkelijke staat van de kerk laat zien. Deze kun je bekijken wanneer je de kerk bezoekt.

Hoewel de toren scheef staat, is er geen gevaar dat deze omvalt. Toeristen mogen de scheve trappen beklimmen en kunnen vervolgens genieten van een uitzicht over Groningen van maar liefst 20 kilometer.